★ :: αιм-му™ :: ★ There are no regrets in life, just lessons

เรื่องก็มีอยู่ว่า

วันนี้ที่ห้องมันมีแสดงละคร "หัวใจชายหนุ่ม" (ม.ปลายน่าจะคุ้นๆกันเนอะ)

ตูข้านี้ (โห ดูภาษา -*-) ก็ได้รับบทให้แสดงเป็น แม่กิมเน้ย

ให้ตายสิโรบิ้น พวกมันยำกรู๊ววววว

เริ่มจากให้เราใส่กี่เพ้าสีแดง เฮ่อออ ไม่ใช่ไชน่าดอลล์นะว้อย

ทำผมม้วนเป็นก้อนสองข้างอีก ไชน่าดอลล์ได้ใจมากมาย

แต่งหน้า...อันนี้สุดยอด ไคลแมกซ์

มันละเลงหน้าช้านนน ม่ายหวายแร้ว

ทาลิปสติกก็สีแดงอีก โฮกกก แดงได้อีก อ่านะ

แล้วเอาอารายเขียวๆมาทาตาอีก เฮ้ออ คนโดนมันเครียดนะคะ เข้าใจมิ

ตอนนั้นน้ำตาไหล...ปริ่มๆจริงๆเลยอ่า รับไม่ได้ T^T

รู้สึกเหมือนโดนแกล้ง ให้ตายสิแบทแมน

แล้วที่เอาสีชมพูมาปัดแก้มอีก บางๆก็ได้เน้อ T^T

ไม่รู้จะมีห้องเราเข้ามาอ่านมั้ย ฮ่วย (ไม่มาอ่านเจอก็ดีละๆ)

สรุปวันนี้หน้าเรา =A= ม่ายหวายแระ ปากมันล้างไม่ออก เปนสีชมพูเรย

แสดงก็แปปเดียว มีเราออกฉากไม่ถึง 5 นาที แต่แต่งตัว แต่งหน้ากันที...ฮ่วยย

อับอาย*

วันนี้ยกให้กิมเน้ยวันนึงละกัน ไม่เอาแล้วนะ ให้พวกแกแต่งหน้าเนี่ย

คนอื่นก็มายืนเชียร์ เฮ่ออ ยกให้วันนึงนะ...กิมเน้ย เพราะเธอ...

ชั้นต้องมาใส่ตุ้มหูเป็นพวง ต้องมาแต่งหน้า แต่งตัวพะรุงพะรังเป็นต้นคริสต์มาส (ตามหนังสืออ่างับ)

ไปนอนดีกว่า เพลิน*ไปหน่อย อิอิ